بیمه درمانی در آلمان: اجباری است، ولی کدام؟

در آلمان بیمه درمانی اجباری است. بدون آن نه تنها درمان گران می‌شود، بلکه صدور یا تمدید اجازه اقامت هم می‌تواند به مشکل بخورد.

دو نظام

• بیمه قانونی (gesetzliche Krankenversicherung, GKV): حق بیمه درصدی از درآمد است. کارمندان تا سقف درآمد معین، دانشجویان، بازنشستگان و دریافت‌کنندگان کمک‌های اجتماعی معمولاً در این نظام‌اند.
• بیمه خصوصی (private Krankenversicherung, PKV): حق بیمه بر پایه سن و وضع سلامت است، نه درآمد. برای کارمندان پردرآمد، خوداشتغال‌ها و کارمندان دولت باز است. بازگشت از خصوصی به قانونی معمولاً دشوار است — این تصمیم را سبک نگیرید.

بیمه خانواده بدون حق بیمه اضافه

در بیمه قانونی، همسر و فرزندان می‌توانند بدون حق بیمه جداگانه بیمه شوند (Familienversicherung)، اگر درآمدشان از حد معین کمتر باشد. این یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های نظام قانونی برای خانواده‌هاست و باید جداگانه درخواست شود.

تازه‌واردان

• با شروع کار، کارفرما شما را نزد صندوق بیمه ثبت می‌کند؛ صندوق را خودتان انتخاب می‌کنید.
• دانشجویان باید پیش از ثبت‌نام دانشگاه، وضعیت بیمه خود را روشن کنند.
• پناهجویان در ماه‌های نخست تحت قانون جداگانه‌ای خدمات درمانی می‌گیرند.
• بیمه مسافرتی برای ویزا کافی است، ولی جای بیمه درمانی دائم را نمی‌گیرد.

تعویض صندوق

• همه صندوق‌های قانونی خدمات پایه یکسانی دارند؛ تفاوت در حق بیمه اضافی و خدمات داوطلبانه است.
• پس از حداقل مدت عضویت که قانون تعیین کرده، می‌توانید با مهلت دو ماه تعویض کنید.
• اگر صندوق حق بیمه اضافی را بالا ببرد، حق فسخ ویژه دارید.
• صندوق تازه کارهای اداری تعویض را انجام می‌دهد.

اگر حق بیمه عقب افتاده است

• هرگز بیمه را رها نکنید؛ بدهی باقی می‌ماند و خدمات محدود می‌شود.
• با صندوق تماس بگیرید و قسط‌بندی بخواهید — صندوق‌ها معمولاً راه‌حل دارند.
• اگر درآمد ندارید، درباره کاهش حق بیمه یا پوشش از راه کمک‌های اجتماعی بپرسید.

پرسش‌های پرتکرار